ELENI IOANNOU
EN ΕΛ
Δάτο - Καβαλα
III · Ποίηση
III — και τα 05 ποιήματα

ΠΟΙ
ΗΣΗ

πίσω στην αρχική

Απογραφή του Εργαστηρίου

μια σμίλη, στομωμένη από τον καβγά με το μάρμαρο, ένα βάζο με πινέλα που στέκονται σαν χωράφι μετά τη βροχή, το παράθυρο, το οποίο μετράω ως εργαλείο, και εσύ, στην πόρτα, ρωτώντας αν έχω φάει.

— Ε.Ι., 2024
για τον σκοτεινό θάλαμο

Ασήμι

Ο σκοτεινός θάλαμος κρατάει τις δικές του ώρες. Περιμένω ένα πρόσωπο να αναδυθεί από τη λεκάνη όπως ένας κολυμβητής που έχει αποφασίσει, την τελευταία στιγμή, να γυρίσει πίσω.

— Ε.Ι., 2021

Πάρος

Η γιαγιά μου είπε πως η πέτρα θυμάται τη θάλασσα. Την πίστεψα όπως πιστεύεις το ραδιόφωνο: μισό για τα λόγια, μισό για τη φωνή. Τώρα βάζω το αυτί μου στον λίθο και ακούω.

— Ε.Ι., 2025
κρατάμε;

Μαύρο, Κυρίως

Οι άνθρωποι ρωτούν γιατί δεν υπάρχει χρώμα. Τους λέω ότι το χρώμα είναι ένας θορυβώδης επισκέπτης. Θα προτιμούσα να ακούσω τι προσπαθεί να πει το γκρίζο όλο το βράδυ.

— Ε.Ι., 2026

Test

Test teste very testy test test testy test test testy testy test test

— Ε.Ι., 2026
τέλος. πίσω στην αρχή ←